In de christelijke wereld is er regelmatig discussie over de viering van kerst:

  • Het feest vinden we niet in de Bijbel, dus we moeten het niet willen vieren.
  • De oorsprong van kerst is zelfs heidens en later door de kerk opgepakt.
  • De versieringen (kerstboom, ballen, piek) die we gebruiken zijn occulte symbolen.
  • De maand december waarin we het vieren is niet de juiste geboorte maand van Jezus.

Als je dit zo hoort, heb je de neiging om er maar direct mee te stoppen. Dat had ik ten minste wel toen ik als jong gelovige met deze argumenten in aanraking kwam. Ik wilde met alles wat in mij is, Jezus volgen en gehoorzamen. Ik wilde wel in de wereld leven, maar niet van de wereld zijn. Ik wilde helemaal anders zijn.

Maar

ik kwam er al snel achter dat ik met deze anti houding tegen het evangelie zelf aan het strijden was.

Want

Jezus en de Bijbel geven ons helemaal geen opdracht of verbod om welk feest dan ook te vieren. We zijn geroepen om elke dag te vieren wat Jezus heeft gedaan. We zijn vrij om te kiezen aan welk feest we aandacht geven en aan welke niet. Het is oké om de geboorte van Jezus te vieren op welke datum dan ook en het is ook oké om het niet te doen.

Wat we doen, moeten we doen in het geloof en tot eer van God (1 Kor. 10:31). De Bijbel zegt zelfs dat we ons moeten bezig houden met de dingen die van ‘boven’ zijn en elkaar niet moeten beoordelen op zaken als feestdagen of wat wel of niet gegeten mag worden (Kol. 2:16vv). Voordat je het in de gaten hebt, zit je namelijk onder het vleselijke juk van de wet in plaats van de genade.

De kerstversieringen zouden best een occulte oorsprong kunnen hebben,  maar zijn ze het daarmee vandaag dan ook? Is een (kerst)boom ineens occult geworden wanneer we die in een kamer plaatsen met lampjes en ballen etc.? Natuurlijk niet. Waar hecht je nu geloof aan? Toch niet aan voorwerpen? Is dan elk voorwerp geschikt om in je huis te plaatsen? Nee, immers waar de wereld heidens geloof aan hecht, krijgt geen plek in ons huis: een boeddha beeld staat voor het boeddhisme. Ook al heeft het beeld zelf geen invloed, je wilt geen associatie tonen met een ander geloof. Er zijn uiteraard ook ‘besproken’ voorwerpen die je liever niet in huis haalt.

Het telkens uitzoeken wat de oorsprong is van iets, kan ook de richting opgaan van dat het ‘iets’ relevanter wordt dan de Iemand (Jezus) die we dienen. Dat we dus meer geloof hechten aan de invloed van een boom en bal dan aan de aanwezigheid van God. Ik geloof sterk in het laatste.

Kerst vieren in de kerk is uitnodigend naar juist die mensen die normaal niet zo snel een samenkomst zouden bezoeken.

Vier je mee? Nodig jij mensen uit?

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Regelmatig laait in christelijke kringen weer de discussie op over het wel of niet mogen stimuleren (prediken, leren) van rijkdom onder de kinderen van God. Is het oké om je uit te strekken naar een hoger salaris, meer rijkdom? Mag je bidden voor het ontvangen van materiële bezittingen? Mag je genieten van materiële overvloed? Mag je verwachten dat wanneer je geld geeft aan de kerk, het Koninkrijk van God, je ook terug ontvangt?

De ‘arme tak’ van Gods familie zegt:

  • Jezus was arm op de aarde
  • Wees tevreden met wat je hebt
  • Rijkdom brengt verleiding met zich mee
  • Geef zonder terug te verwachten
  • Kijk niet naar de rijke Abraham, is ‘slechts’ OT waar het gaat om natuurlijke dingen

De ‘rijke tak’ van Gods familie zegt:

  • Jezus was rijk op de aarde
  • Wees hongerig naar meer
  • Alleen de zucht naar rijkdom is zonde
  • Zaai om te oogsten
  • Kijk wel naar Abraham, hij is de vader van alle gelovigen.

Je zou er om kunnen lachen als het allemaal niet zo verwarrend was. Vaak komt er felheid bij beide partijen naar boven voor het eigen gelijk.

Ik wil ook enkele gedachten hierover delen.

Jezus werd arm zodat wij rijk zouden zijn (2 Kor. 8:9). Ik hoor je denken: dat is alleen geestelijk hoor! Nou toch niet alleen maar geestelijk. Paulus zegt dit in de context van financieel geven van de kerk in Korinthe aan de kerken die tekort hebben.

Dat is nu precies het kenmerk van christelijke rijkdom: het beweegt, het stroomt, het is een gevende rijkdom!

Abraham was en is een brug tussen beide testamenten. Zijn leven van geloof laat zien wat een gelovige mag doen en verwachten. Hij is het voorbeeld van een rijk persoon die vrijmoedig gaf. Bijzonder dat juist hij in Gal. 3:7 vader van de gelovigen wordt genoemd.

Je streeft niet naar rijkdom. Je streeft naar een hoger doel: beïnvloeden en zegenen. Wanneer dat je houding is en blijft, is rijkdom geen last maar een voorrecht. Dan blijft geldzucht verre van je. Je zaait in de kerk omdat je Vader God kent als een gevende God en dat betekent dat er ook ontvangen (geoogst) wordt zowel in de kerk, het koninkrijk als ook weer in je eigen leven. Waar dat precies gebeurt, maakt je dan niet uit, want je bent niet vol van je zelf, maar vol van Hem! Net zo goed als jij niet meer van je zelf bent, is je ‘rijkdom’ ook niet van je zelf.

Het probleem van de rijke jongeling in Mat. 19:16 was niet zijn rijkdom. Zijn probleem was dat hij Jezus vroeg: Wat moet ik doen om eeuwig leven te hebben. Zodra je focus ligt op wat jij moet doen, is het antwoord iets wat jij niet kan doen. De wet laat namelijk altijd zien dat jij het niet kan vervullen. Jezus geeft daarom hem de opdracht om alles weg te geven en Hem te volgen. De jongeling hoorde alleen het 1e deel wat hij niet kon en vertrok, hij kwam niet meer toe aan het volgen van Jezus.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Bidden is een activiteit van 2 personen: jij spreekt met Vader God en Hij spreekt met jou. Zodra je iets van God hebt gehoord en het getoetst hebt aan Zijn Woord is er ineens een andere situatie ontstaan. Je komt op een ander level.

Immers God zegt iets en dat betekent dat Hij iets voor ogen heeft. Wanneer Hij spreekt, gebeurt er iets. Hij schept door te spreken. Hij brengt het nog niet aanwezige tot aanzijn (Rom. 4:17).

Dat vraagt van jou vervolgens een andere houding:

  • ik geloof u Heer!
  • ik neem Uw belofte en ga er oorlog mee voeren tegen de vijand!

Je gaat in je bidden over deze situatie dus steunen op de belofte en deze actief tot aanzijn roepen. Je bent dan:

Bezig met de belofte van de hoogste Baas

Je bent dus niet passief aan het wachten tot de belofte zichtbaar is, maar actief. God verwacht van jou dat je meewerkt met dat wat Hij voor ogen heeft en dat jij net als Hij het uitspreekt. Niet twijfelend, maar proclamerend. God wil altijd samenwerken met jou en heeft jou daarin nodig. Waarom? Omdat Hij vanuit relatie denkt. Hij houdt er van om met jou te werken.

Kijk maar naar hoe Jericho ingenomen werd door Jozua:

En de Here sprak tot Jozua: Zie, Ik geef Jericho met zijn koning, de krachtige helden, in uw macht. Jij moet om de stad heen trekken… Joz. 6:2

God geeft de belofte. Jozua en het volk moeten de grens gaan trekken om de stad heen. Ze moeten in beweging komen. Ze moeten zichtbaar maken dat ze God geloven en dat ze deze stad willen innemen en alles binnen de door hen getrokken grens overwonnen is.

Waar trek jij de grens in het zand? Tot hier en niet verder! Ik ga nu dit gebied innemen en de beloften van God serieus nemen!

Waar je kan doe het samen! Er is altijd een broer of zus te vinden die met je mee wil doen.

De beloften van de Hoogste Baas bidden.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Angst is eigenlijk ik gericht! Je bent bang dat iets buiten jou of in jou er voor zorgt dat het niet goed  met je zal gaan. Je maakt je dus eigenlijk druk om je zelf. Je kan je niet voldoende voorstellen dat God voor je zorgt. Dat Hij je veiligheid is.

Wees niet ik gericht maar God gericht: dat maakt je vrij van angst!

Hoe doe je dat?

Je zal maar in de omstandigheid zitten van:

  • Ziekte
  • wonen in een buurt waar er voortdurend crimineel gedrag is
  • buren die je het leven moeilijk maken
  • schulden

Alle reden om bang te worden voor het leven waar je in zit. Angst toelaten in je hart maakt dat je eigenlijk zegt: ik sta er alleen voor.

Angst toelaten in je hart maakt dat je het negatieve gaat vergroten. Je ziet alles door een vergrootglas in plaats van door de grootheid van God.

Naar de mens is dit allemaal logisch, maar voor een kind van God kan dit niet de route zijn die je blijft volgen!

Start je dag anders. Pak elke gedachte die jou wilt verlammen beet en breng het onder de gehoorzaamheid aan God. Leer elke dag op te staan en eerst Jezus te ontmoeten.

Jij bent aan zet!

Jij kan in Christus over een muur springen.

Jij kan in Christus op een legerbende ingaan.

Is dat overmoed? Niet als je de veiligheid zoekt van de gemeente. De duivel kan vele kinderen van God verleiden om in angst zich te laten vangen. Vooral doordat ze het alleen doen. Ze trekken zich los van de kudde. Kijk naar de dierenwereld. Wie is prooi voor de hyena’s: dat dier dat zich losmaakt van de kudde. Zoek dus juist de veiligheid van de gemeente. Strijd niet alleen, maar vraag hulp en je zal zien dat angst moet breken over je leven en geloof in Jezus wint!

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Miljarden euro’s vliegen ons vandaag de dag om de oren. Niet persoonlijk uiteraard, maar wel nationaal. Er is immers tekort aan geld bij vele huishoudens en bedrijven. De kosten wegen niet meer op tegen de inkomsten. Er is weer een nieuwe crisis in de samenleving.

Is er dan ook crisis in het Koninkrijk van God? Nee!

Als zoon/dochter van God reageren we anders. Ook jij kan hemels reageren:

  • Denk je vanuit het idee dat je er alleen voor staat of
  • Denk je vanuit het feit dat je van de Vader bent?
  • Dat je deel uitmaakt van Zijn huisgezin?

Ik hoop dat je positief denkt of vanaf nu gaat denken: ik hoor bij Vader God en Zijn gemeente. Dat betekent dat er geen probleem is dat groter is dan Hem!

In de Bijbel vind je tal van voorbeelden waarin de geloofsmensen voor gigantische uitdagingen staan. Juist die uitdaging maakt dat er geloof nodig is. Denk bijvoorbeeld aan de weduwe van Serafat (1 Kon. 17: 7-16). Ze had bijna niets meer te eten. Het kleine beetje wat ze had, zette ze Elia voor als maaltijd en die geloofsdaad van gastvrijheid opende de hemelse sluizen.

Er is iets wat jij kan doen.

Het was niet Elia die iets deed: hij maakte het de weduwe eigenlijk nog moeilijker. De weduwe deed zelf iets om haar probleem naar een oplossing te brengen.

Roep tot Vader God en verwacht een antwoord van Hem. Handel naar dat antwoord. Geloof de betrouwbare goede God!

Vind je het lastig om je antwoord te ontvangen, roep dan je ‘Elia’ er bij: bijvoorbeeld vraag gebed en wijsheid vanuit het huisgezin van God waar je bij hoort. Je kan in onze kerk altijd spreken met mensen van het Ministryteam (zondag na de dienst) of vraag om wijsheid via het diaconale team. Verwacht niet direct dat zij het probleem voor jou oplossen, maar dat ze je helpen om zelf in geloof te gaan handelen. In het proces willen we er voor je zijn. Elke situatie is uniek en vraagt iets unieks van wijsheid.

In deze uitdagende tijd zijn we als gelovigen geroepen om geloof in Jezus te tonen! Samen!

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Ken jij de christelijke namen voor vandaag, vrijdag, zaterdag en zondag? Vandaag is het Witte Donderdag. Dan hebben we morgen Goede Vrijdag en vervolgens Stille Zaterdag en Pasen! De Heer is waarlijk opgestaan!

Veel christenen over heel de wereld zien de komende dagen als de meest betekenisvolle dagen om te vieren met elkaar. Nog meer dan de kerstperiode. Immers we herinneren ons het lijden, sterven en de opstanding van Jezus Christus.

  • Op Witte Donderdag wordt dan stil gestaan bij de viering van het avondmaal en het verraad van Jezus.
  • Op Goede Vrijdag is er aandacht voor het lijden en sterven van Jezus
  • Op Stille Zaterdag denken we eraan dat Jezus in het graf ligt en lijkt er niets te gebeuren.
  • Op Pasen is de vreugde van de doorbraak: Jezus is opgestaan

Binnen de evangelische wereld komt deze viering steeds meer onder druk te staan. Veel gehoord argument daarvoor is: het is altijd Pasen, ik heb geen specifieke cyclus van dagen nodig om herinnerd te worden aan wat Jezus deed voor mij.

Op zich is dat waar, maar er valt ook wel wat meer over te zeggen. Immers door de eeuwen heen is door de kerk telkens bewust gekozen om deze Mega gebeurtenis die onze hele wereld heeft veranderd en redding heeft gebracht, te vieren op specifieke dagen. Om te zorgen dat we niet vergeten en onze kinderen bewust te maken hoe belangrijk dit voor ons is. Dit laten we zien door onze dagelijkse gang van zaken te onderbreken. In de viering wordt je opnieuw stil gezet bij wat er werkelijk relevant is in je leven.

In het Oude Testament gaf God heel bewust aan het volk Zijn feesten. Het waren niet hun feesten maar die van Hem. Hij stelde ze in. Jezus gaf aan deze feesten nieuwe betekenis. Vader, Zoon en Geest kozen heel bewust juist Pascha uit om Jezus te laten sterven en op te laten staan. Als onderdeel van dat feest. Volgens mij ligt daar een oproep om dat dan ook jaarlijks te blijven vieren. We hebben dat van Godswege nodig om de juiste prioriteit te houden in ons bestaan.

Hoe belangrijk is Pasen voor jou? Vier jij werkelijk nog de heilsfeiten van de Heer in je leven? Waar blijkt dat dan uit?

Jezus wijst de discipelen er op dat het feit dat ze gered zijn (hun namen zijn opgetekend in de hemelen Luc. 10:20) hun de meeste vreugde mag geven. Niet het succes van het dienen van Jezus. Komende dagen is het goed om hier weer bij stil te staan. Je vreugde laten komen van het feit dat je van Jezus bent!

Gezegende Paasperiode!

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Zoveel mensen zoveel meningen! In de christelijke kerk kan het soms zelfs nog een graadje erger zijn. Daar zijn nog meer meningen dan mensen ?. Een bekende grap over dit thema gaat als volgt:

Er zat een evangelische Nederlandse christen al vele jaren vast op een onbewoond eiland. Eindelijk kwam er verlossing! Een boot meerde aan en de kapitein kwam aan land. Hij zag diverse gebouwen op het eiland staan en vroeg verwonderd aan deze christen waar al deze gebouwen voor dienden. De man wees naar het eerste gebouw en zei: dat is mijn huis. Toen naar het volgende gebouw: dat is waar ik kerk. Ten slotte wees hij naar het derde gebouw: dat was de kerk waar ik vroeger naar toe ging.

Waar zit meestal ons probleem in onderlinge meningsverschillen? We gaan vaak voor ons gelijk in plaats van voor het gelijk zijn in Christus. Die gelijkheid, allemaal kinderen van Vader God, moet het uitgangspunt zijn. Paulus vermaant in Filip. 4:2 Euodia en Syntyche dan ook om te kiezen voor eensgezindheid in de Here. Allebei hebben ze daarin een rol te spelen. Gelijk hebben moet niet je doel zijn in conflicten.

Hoe doe je dat in de praktijk?

De oplossing is niet je mond houden en net doen of er niets aan de hand is. De oplossing is ook niet om er alleen maar met anderen over te praten of weg te lopen. Het gesprek aangaan met elkaar is een belangrijke eerste stap in de oplossing. Maar in elk gesprek is het belangrijk om bij je zelf na te gaan of:

  • je motivatie is om eenheid in Jezus te behouden
  • je de relatie belangrijker vindt dan je mening
  • je zo spreekt dat die ander zich ook daadwerkelijk gehoord en gewaardeerd voelt.

Daarnaast is het ook goed om je te realiseren dat bij veel meningsverschillen niet iedereen dezelfde verantwoordelijkheid heeft in het betreffende issue. Dus ga telkens na: wie is de (eind) verantwoordelijke? Eer die persoon in je gesprek.

Paulus doet dat ook in zijn issue met de kapitein die hem als gevangene naar Rome moet brengen (Hand. 27:1-44). Paulus weet vanwege God dat ze niet uit moeten varen: er is storm op komst. Hij gaat hierover het gesprek aan met de kapitein. Die luistert niet naar deze waarschuwing en vaart toch uit. Paulus moet in dit geval ook mee (hij was gevangene).  Het feit dat Paulus bleef (ik denk dat hij vrijwillig die keuze ook had gemaakt) bracht redding mee voor iedereen. Hij had gelijk, kreeg geen gelijk, maar iedereen was gelijk in de redding en zegen van God!

Of te wel zegen van Jezus stroomt niet daar waar je gelijk krijgt maar waar je kiest voor eenheid.

Niet altijd zijn de betrokkenen zelf in staat om zich goed op te stellen in een conflict. Schroom dan niet om iemand er bij te betrekken die jullie door dit proces heen kunnen leiden. De zegen daarvan zal groter zijn dan voor jullie alleen.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

We zijn van de ene crisis overgestapt in de andere. Onbekend welke kant het nu weer opgaat. De wereld wordt steeds onzekerder. Dat doet wat met je!

De één stroopt zijn mouwen op en gaat aan de slag: spullen verzamelen, transporten regelen naar Oekraïne, vluchtelingen in huis nemen, geld doneren. De ander valt juist stil. Ziet door dit alles geen perspectief meer en gaat in de overlevingsstand of probeert gewoon door te gaan met zijn eigen leven leiden.

Als christen is het telkens weer van belang je te richten op Jezus. Wat vraagt Jezus van je als Zijn discipel?

Dat is een belangrijke vraag. In ons jaarthema wil Vader God ons meegeven dat het opstaan in onze tijd alleen goed kan, wanneer je dat doet vanuit ontmoetingen met Jezus. Wat vraagt Hij dus van jou? Ontmoet je Hem daarin?

Die vraag kan een ander mens dus niet voor jou beantwoorden. Die vraag moet je gewoon zelf stellen aan Jezus. Je zal beslist antwoord krijgen. Hij is immers je vriend! Hij heeft niet voor niets de Heilige Geest gegeven om jou te leiden in je leven hier, juist in deze verwarrende en pijnlijke tijd.

Hoe toets je of het antwoord van Jezus is en niet uit je eigen ziel komt, of dat het eigenlijk iets is wat mensen om je heen van je verwachten? De Bijbel geeft daarin allerlei handvatten. Daarom is het zo belangrijk om niet alleen de vraag te stellen aan Jezus en stil te worden, maar ook om trouw elke dag de Bijbel te lezen.  Een aantal toetsende gedachten uit Gods Woord die mij helpen:

  • Wees in ieder geval niet bang (Mat. 24:6). God heeft ons niet een geest van slavernij gegeven om opnieuw bang te zijn, maar de Geest van het zoonschap (Rom. 8:15).
  • Jezus is bewogen met mensen. Hij ziet zowel de geestelijke nood (redding van hun ziel) als ook de zielse en lichamelijke nood. Jezus zond hongerige mensen niet zonder voedsel weg (Mat. 15:32). De Bijbel roept ons op om goed te doen aan allen en in het bijzonder goed te zijn voor onze geloofsgenoten (Gal. 6:10)
  • Oorlogen en geruchten van oorlogen zijn tekenen van de eindtijd, maar geen reden om dan maar af te wachten totdat Jezus terugkomt. Immers de Bijbel roept ons op om te bidden voor koningen en hoog geplaatsen zodat we een stil en rustig leven kunnen leiden in alle Godsvrucht en waardigheid (1 Tim. 2:1-2).

Wat te doen?

Je kunt in ieder geval dagelijks bidden voor de leiders dat ze een instrument worden van God om weer vrede te brengen. Ook ongelovige leiders kunnen gedachten van God krijgen (denk aan Kores, Pilatus’ vrouw, Farao van Egypte). Paulus werd van een vervolger een volgeling. Gebed is het machtigste wapen van de kerk, wat helaas het minste ingezet wordt. Sta op in gebed!

Daarnaast kan je delen van dat wat je hebt. Zowel in natuurlijke zin als in bovennatuurlijke zin. Of het nu veel is of weinig, wanneer je deelt in geloof, vermenigvuldigt Jezus het voor je.

Als kind van God ben je altijd veilig. Je veiligheid ligt niet in het aardse, maar in het hemelse. Dat besef moet je verdedigen en angst en twijfel dus niet binnen laten in je hart. Gevoelens en gedachten in het licht bij Jezus brengen en ze vervolgens overgeven aan Hem. Dat is soms een taai proces. Aanbidding helpt daarbij, samen kerk zijn ook! Wees trouw in het samenkomen!

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Jij hebt grenzen nodig om je te kunnen ontwikkelen en te groeien. Je wilt je geliefd voelen en anderen liefde geven, maar niet tot elke prijs. Hoe zit dat met God zelf? Hij is immers de Uitvinder en Schepper van mensen. Heeft Hij ook grenzen? Is Zijn liefde oneindig, zonder voorwaarden of grenzen?

Vaak zeggen we als christenen dat God van mensen houdt. Maar wat betekent dat eigenlijk? Maakt het dan niet meer uit hoe we ons opstellen tegen over Hem?

Voor het antwoord op deze vragen is het verstandig te kijken naar Jezus. Hij is immers gekomen om het hart van de Vader te tonen. Wanneer je Jezus ziet, zie je God. Hij is juist ook mens geworden om het op ons niveau te kunnen communiceren.

Had Jezus grenzen in Zijn liefde voor ons?

Ja en nee!

Jezus vertrouwde niet iedereen (Joh. 2:24), want Hij wist wat zich in het hart van mensen echt afspeelde. Jezus zoekt geen uiterlijke volgelingen die alleen maar wat van Hem moeten, maar Hij zoekt mensen die zich volledig overgeven aan Hem, zoals Hij dat als eerste doet voor ons.

Jezus hield controle over het plan van God en gaf zich niet over aan de wensen (positief of negatief) van mensen. Jezus liet zich niet stenigen voordat het Zijn tijd was om te sterven. Hij trok zich terug om zich in veiligheid te brengen van de velen die Hem haatten.

Maar ook een ja: Immers hoe we ook reageren Jezus houdt van alle mensen.

Maar Zijn liefde vraagt wel een radicaal antwoord van ons: bekering en overgave aan Hem. Een leven dat zich toewijdt aan Hem. Een leven dat in overeenstemming komt met het plan van God. Gelukkig niet zonder hulp van Hem: zijn Geest komt in ons om te bekrachtigen.

Het ontvangen van de liefde van Jezus laat jou dus niet zoals je was. Je gaat veranderen. Het is immers goddelijke scheppende liefde. Het is liefde die je van zondaar zoon/dochter maakt. Het is liefde die je vergeeft en reinigt. Het is liefde die je uit de dood haalt en brengt in het hemelse leven. Het is ware LIEFDE.

Wil je die transformerende liefde van Jezus ontvangen? Zeg het maar zelf tegen Hem. Wil je hulp ontvangen in het proces? Vraag het Zijn Geest.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Jij geniet vast ook van het aandacht krijgen van mensen. Wanneer je wordt gezien, gewaardeerd en complimenten krijgt, is je dag ineens heel anders. Liefde gaat nog een stap verder. Wanneer je geliefd wordt door iemand die je helemaal neemt zoals je bent, bloei je open. Iemand die wel degelijk je zwakheden kent, maar toch zegt: ik hou van je en blijf je trouw. Zo iemand wil je graag je leven mee delen, zelfs seksueel (de meest intieme vorm van liefde). Uiteraard alleen wanneer je andersom ditzelfde ervaart. We snappen allemaal dat bij liefde het van twee kanten moet komen. De Bijbel vindt deze vorm van liefde zo kostbaar dat het ons aanspoort om dit ruimte te geven binnen een huwelijksverbond.

Is liefde grenzeloos? Ik beantwoord die vraag met een duidelijke nee. Elk niveau van liefde kent grenzen. Immers liefde vraagt een voortdurende bevestiging van elkaar. Die bevestiging is meer dan een ja op de huwelijksdag. Het is een voortdurend ja spreken tegen elkaar en het je veilig blijven voelen bij elkaar. Het benoemen wat het effect is van elkaars spreken en handelen. Dat geldt ook voor vriendschap-, collegiale- en andere relaties.

Er gaat hier veel in mis. Het meest wezenlijke van mens zijn, wordt vaak het minst besproken. We praten niet over wat we op prijs stellen en wat niet. Welke aandacht oké is en welke voor ons te ver gaat. Het komt ook voor dat we ons zelf op dit punt ook niet goed kennen. Iets wat in eerste instantie fijn voelt, is dat later ineens niet meer. Vaak redeneren we dat wat wij oké vinden, de ander vast ook wel akkoord vindt. We ‘lezen’ de ander vaak ook alleen maar zo dat het ons voordeel geeft.

In de samenleving is terecht weer de discussie op gang gekomen over grensoverschrijdend (seksueel) gedrag. Er wordt gestimuleerd om te praten.

Dat is ook een belangrijke 1e stap: praten.

Wil jij er ook over praten? Op de werkvloer, in je gezin, in je kerk? Wil jij voor een ander praten, die nog geen stem durft te geven aan wat grenzeloos is?

Jij kan die stap zetten. Ook al betreft het iets wat in het (verre) verleden heeft plaatsgevonden. Heb je hulp nodig? Vraag Jezus om te helpen en zoek een vertrouwd persoon waar je je veilig voelt.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink