Lente: nieuwe start van de natuur. Wonderlijk hoe alles wat dood lijkt toch ineens weer groen wordt! De lucht ruikt anders, de zon schijnt anders. Er ligt een sfeer van verwachting over de aarde. Je voelt ineens weer energie stromen en je krijgt op een andere manier weer zin in het leven!

Ik hoop dat dit jaarlijkse ‘spreken’ van Gods schepping jou ook weer activeert. Activeert om weer in verwachting te willen zijn van nieuwe dingen. Welke? Niet iedereen zal hier het zelfde antwoord op geven.

Ik wil kijken naar wat de Bijbel voor een antwoord geeft. Na de opstanding was Jezus nog 40 dagen op aarde. Zijn laatste woorden waren: gij zult mijn getuigen zijn. Kort daarna ging Hij naar de hemel en liet het evangelie aan ons over. Opstandingskracht vloeit vervolgens sinds de Pinksterdag door de aderen van Zijn discipelen en ze gaan aan de slag. Tot op de dag van vandaag! Sinds dat moment zijn miljarden mensen volgeling van Jezus geworden. Wat een impact!

Getuige zijn van Jezus.

Niet een getuige zijn van jezelf, van je eigen ideeën of voorkeuren. Maar een getuige van Jezus, dus van Zijn ideeën en voorkeuren. We zijn niet langer van ons zelf, maar van Hem. We zijn een getuige. Het zijn niet alleen onze daden en woorden waaruit het blijkt, maar we zijn het in Hem.

Wat betekent dat?

Dat betekent voor mij dat ik goed moet blijven opletten wat hoofd- en wat bijzaken zijn in mijn leven. Wanneer ik van bijzaken hoofdzaken ga maken raak ik het spoor bijster. Hoofdzaken blijven hoofdzaken wanneer je elke dag begint met wie je bent. Getuige zijn komt uit je identiteit voort. De Bijbel zegt dan ook: zoek eerst het Koninkrijk en al het andere zal gegeven worden bovendien.

Nog een vraag: waarom ben je christen? Wat heeft je bewogen om christen te willen zijn?

Voor mij voelde het als de lente: energie begon te stromen, verwachting naar nieuwe dingen, levensvervulling en vandaaruit werd ik een getuige.

Die eerste liefde mag en kan blijven. Laat dat de hoofdzaak zijn in je leven en het getuige zijn, wordt zichtbaar. De liefde van Jezus zal niet meer stoppen, maar zal stromen.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Het natuurlijke komt eerst en dan het geestelijke, zegt Paulus in 1 Kor. 15:46. Dat is toch raar? Het gaat toch om het geestelijke? We willen toch dat onze geest leiding neemt over de ziel en het lichaam! Natuurlijk is dat laatste zo. Jezus heeft ons verlost van onze slaafse gehoorzaamheid aan een zielsleven. Hij heeft juist jouw (wedergeboren) geest weer verbonden met de Geest. Met het hemelse!

Maar:

Het geestelijke wordt vaak pas herkend in het natuurlijke. Anders gezegd: je kan als gelovige laten zien dat je gelovig bent; in een bovennatuurlijk God gelooft, door in je natuurlijke leven heel praktisch te laten zien wat je gelooft.

De eerste christenen werden gekenmerkt door hun geven. Door hun omzien naar hun medemens. Door hun zaaien. Ze lieten telkens zien dat ze als uitgangspunt in hun leven hebben dat een goede Vader voor hen zorgt. Ze hebben hun vertrouwen niet gesteld op menselijke voorzieningen.

En jij?

Hoe sta jij in het geven? Met je geven laat je zien hoe je werkelijk in het Leven met Jezus staat.

Ik las laatst een getuigenis van een gemeentelid die 100 euro gaf als offer aan de gemeente. Dat bedrag was gelet op haar inkomen best hoog. Maar ze ervoer de Geest in haar geest spreken.

Waarom zou God dat doen? Hij weet toch dat ze van Hem houdt? Hij heeft die 100 euro toch niet persé nodig? Hij kan het toch ook aan iemand vragen die meer reserves heeft? En 100 euro is toch niets in een bedrag van bijvoorbeeld 20.000 euro?

God denkt anders. God wil jou laten ervaren dat Hij de gever is. Dat Hij niet anders kan dan geven. En dat Hij jou heeft bedoeld om ook zo te zijn.

Waarbij je niet reageert op wat je hebt, maar op wat Hij heeft.

Geloof kijkt naar God. En dat is nooit iets eenmaligs. Dat is een levensstijl. Het is geen trucje wat je één keer doet. Jezus zie je een paar keer een wonderbare vermenigvuldiging van brood en vis doen (Mat. 14 en 15).

Het getuigenis van eerdergenoemde vrouw gaat verder: dezelfde dag ontving ze 150 euro van vrienden.

Overvloedig leven begint bij: in je natuurlijke geven God verwachten en dat maken tot een levensstijl.

Vraag maar regelmatig aan God: wat mag ik geven aan wie? En ontdek zo dat je in een overvloedig LEVEN terecht komt.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Als Jezus hier in Nederland zou zijn, vandaag, wat zou Hij doen? Dat weten we natuurlijk nooit. Maar toen Hij op aarde was, leefde Hij ook in een vergelijkbaar spannende tijd. Dus wat valt op in Zijn leven op aarde?

Israël, een land zo groot als Nederland, werd overheerst door de Romeinen. Ze hadden een zeker respect voor de verschillende religies en daarmee ook voor het Joodse geloof. De Joden hadden wat ruimte in hun samenkomen in de synagoge. Wat vrijheid in hoe ze hun geloof vorm gaven.

Maar toch, er was spanning. Niet alles kon het Sanhedrin zelf besluiten. Geloofsvrijheid was niet grenzeloos. Er waren er onder de Joden die hier dwars tegen in gingen: de zeloten. Rellen, het gezag ondermijnen. Er vielen zelfs doden. Een gespannen sfeer. Daarbij was er een maatschappelijke roep om verlossing. Om een ander koningschap.

Jezus leefde in die wereld. Sommigen keken naar Hem met de verwachting: Zal Hij het koninkrijk omverwerpen en een ander oprichten?

Hij koos voor een andere aanpak. Waarom?

Hij kijkt naar een andere werkelijkheid: die van de Hemel. Hij weet dat de aarde alleen maar geholpen is met een zuivere hemelse invloed. Een invloed vol van de vaderlijke liefde van God. Wat opvallende acties van Jezus die als tekenen van Zijn cultuur spreken:

  • Hij richt zich op de toestand van het huis van gebed (tempel) in plaats van het paleis van de koning
  • Hij richt zich op mensen die in nood waren in plaats van de religieuzen en machthebbers
  • Hij onderwijst als methode in plaats van het uitvaardigen van nieuwe wetten en regels
  • Hij toont het hart van de Vader in plaats van het oordeel van een machthebber
  • Hij kiest eenvoudige feilbare volgelingen waaronder zelfs een Zeloot in plaats van een superteam van naam
  • Hij wast voeten in plaats van zelf eer te willen ontvangen
  • Hij bidt in plaats van te strijden tegen vlees en bloed
  • Hij viert het leven in plaats van de dood
  • Hij heeft bijzondere aandacht voor kinderen in plaats van volwassenen
  • Hij geeft zich over aan de soldaten in plaats van engelen te laten strijden
  • Hij zwijgt in plaats van te redeneren en te discussiëren
  • Hij toont zich als een lam in plaats van een leeuw.

En toch is Hij: Koning, Leeuw van Juda, Overwinnaar, Heerser, Herder, Zoon van God. Jezus nodigt je in een andere weg!

Laat je in deze tijd je niet gek maken. Kies niet voor de manier van de wereld, maar voor die van het Koninkrijk. Wees niet tegen, maar voor. En de Hemel zal gaan bevestigen. De Hemel zal de aarde doen beven. Er zal uitkomst komen voor jou en ons land.

Ik kies er voor om me niet meer te laten vullen met al het nieuws over rellen, meningen voor en tegen, wel of niet meer ruimte voor versoepeling van de regels. Er is altijd ruimte voor Jezus. Hij is niet te stoppen. “Wat zegt Jezus vandaag?” is mijn vraag. Wie kan ik vandaag dienen? Waar kan ik mijn gebed op richten?

Heer, laat mijn leven tot eer van U zijn. Niet mijn potentie is belangrijk, maar uw doel met mijn leven: U te aanbidden.

Wil je reageren? Mail naar [email protected]

Richard Wilbrink

Laatst moest ik voor een röntgenfoto naar het ziekenhuis. Tegenwoordig een kleine gebeurtenis. Ik lig comfortabel en in een paar minuten gaat er een apparaat over je heen. En klaar. Geen risico, of toch een beetje? Later bedacht ik dat deze eenvoudige fototechniek mede mogelijk is gemaakt door de ijver en offervaardigheid van Marie Curie. Zij is uiteindelijk gestorven  aan de overdosis van straling vanwege haar wetenschappelijke onderzoek. Een heldin! Zeker om dat ze wist dat het gevaarlijk was.

Ik vind nu iets kleins een risico, terwijl een ander een veel groter risico nam om voor mij een zegen te zijn. Daar kan ik stil van worden.

Hoe gaan we om met risico’s? Hoe gaan we om met keuzes in het leven? Welke zekerheid hebben we eigenlijk? Straks komen we voor een keuze te staan om wel of niet het COVID19 vaccin te nemen. Best een moeilijke keuze. Er is in de media zoveel tegenstrijdige informatie. Wat is waarheid? Goed om te beseffen dat er een veiligheid is in Jezus voor ons.

Wat je keuze ook is, er is eigenlijk geen foute keuze zolang je kiest in geloof en in relatie met Jezus. Dat maakt voor ons christenen de keuze zo veel veiliger en anders.

We zitten als christenen nog te vaak vast in het denken dat we iets goed of fout doen. Het is eigenlijk: met of zonder Jezus wat het verschil uit maakt.

In mijn leven heb ik veelal het volgende principe toegepast: zegenen. Ik zegen doctoren, medicijngebruik, vaccinaties en zelfs de tandarts (helpt, ik val bijna in slaap). Ik zegen ook wanneer ik kies om iets niet te doen, zoals b.v. de jaarlijkse griepprik. Bij elke keuze voel ik me veilig in Jezus, want ik doe het samen met Hem.

Hierdoor blijf ik afhankelijk van de zegen van God en hou ik angst en controlegevoel buiten mijn hart.

Ik geloof in het bovennatuurlijke van God en dat is waar we als eerste in geroepen zijn. En tegelijkertijd aanvaard ik dat wat mensen tot stand kunnen brengen. We zijn immers, hoe gebroken we ook zijn, gemaakt naar Zijn beeld en gelijkenis met veel mogelijkheden in ons. Mogelijkheden om zaken tot stand te brengen.

Ik ben niet anti medicijnen of anti vaccins. Ik haal b.v. een vaccinatie wanneer ik naar Afrika afreis.

Punt is dat bij alles wat nieuw is, iemand de eerste is om het te beproeven. Die baant een weg zodat anderen veilig kunnen volgen.

De eersten zullen in geloof in Jezus veiligheid ontvangen.

Degene die later gaan of degene die het niet doen, hebben net zo goed geloof nodig.

Welke keuze je maakt is dus aan jou.

Spannend? Valt wel mee hoor. Praat er over met Jezus en handel in geloof! Dat geloof in Hem komt nooit bedrogen uit (Rom. 14:23).

Richard Wilbrink

We ontvangen zegen van God en zijn zelf een zegen van God voor anderen, toch!? Het is goed om telkens na te denken en even stil te worden voor God: hoe kan ik een ander zegenen.

Heeft U soms nog ideeën, Heilige Geest?

Dat kan je dagelijks doen.

Voorbeeld:

Op het kantoor van Nehemia kwam er via een aantal gemeenteleden het verzoek om zaalruimte overdag te huren voor diverse onderwijsinstellingen in de regio. We hebben als kantoorteam daar ja op gezegd. Maar toen had ik daarin biddend de vraag: hoe laten we U daarin zien? Ik wil niet een verhuurbedrijf opstarten, maar een kerk zijn met invloed door Jezus bekend te maken.

Antwoord: geef weg aan onze mission projecten (zoals Jordanië). En dat is wat we nu doen: 50% gaat naar een van onze projecten. We maken mooie flyers van onze projecten en sturen die met de ‘contracten’ mee. Zo laten we zien dat we geloven in zegenen! De eerste positieve reactie is al binnen.

Dit lijken kleine dingen, maar de kleine dingen maken vaak het verschil: tussen gewoon ‘zaken’ doen of bijzonder of bovennatuurlijk ‘zaken’ doen. En dat kan jij ook! Elke dag kan je weer nadenken hoe je de dag net anders inkleurt. Probeer eens buiten de lijntjes te kleuren 😊. Stel eens aan de Heilige Geest een vraag hoe het ook anders kan die dag. Wat Hij wil toevoegen?

Wanneer je beseft dat je sowieso gezegend bent en dat wat je weggeeft je nooit in tekort brengt, ga je ontspannen leven. Abraham was een man van geloof en vertrouwen. Hij wist dat God voor hem zorgde. Omdat dat een levenshouding was, kon hij vrijmoedig Lot de eerste keuze in land geven (Gen. 13:9). En Abraham kwam niets tekort. Deze houding is niet berekend in de zin van: ik geef en dat moet God mij geven. Dit is een houding van vertrouwen en relatie hebben met de Voorziener die van je houdt.

Laat het ‘geven’ geen zakelijk-principe worden in je leven, maar een relatie-principe. Dan kom je dichter bij het hart van God en dat is in ieder geval Zijn doel met je!

Richard Wilbrink

Een blog over donorschap? Tja, er is wettelijk nu iets veranderd wat maakt dat je hoe dan ook moet kiezen. Dus goed om wat Bijbelse gedachten mee te nemen.

Aanleiding: Per 1 juli 2020 zal er een proces op gang komen, waarbij als je niet reageert (na 2 reminders) je daarmee automatisch hebt ‘gekozen’ voor orgaan- en weefseldonatie na je sterven. Informatie van de overheid vind je op www.donorregister.nl. Vanwege de corona-crisis is de termijn verlengd. Als je niet reageert voor 1 juli, zal pas per 1 september de 1e  reminder om alsnog te kiezen verstuurd worden naar je.

Doel van deze blog is om je denkproces m.b.t. het donorschap op gang te helpen. Het is niet mijn doel om je vertellen welke keuze je moet maken. Het is jouw keuze! Maar aangezien we als kinderen van God gemaakt zijn door Hem, is het ook goed om informatie vanuit de Bijbel te ontvangen om je te helpen in het denkproces.

Zinvol is het om niet alleen tot een keuze te komen, maar ook in gesprek te gaan met je evt. partner, familie  en/of vrienden, zodat zij ook weten waarom je die keuze maakt. Uiteraard is je startpunt hierbij: gebed!

Een goede website die je helpt om zowel praktische informatie te krijgen en welke vragen er leven bij  christenen is: www.npvzorg.nl/orgaandonatie-aanbod-voor-kerken.

Er zijn verschillende type van doneren: bij je leven (zoals bloed en een nier) en bij je dood. Beiden hebben hun eigen afwegingen. Je kan ook wisselende keuzes maken per orgaan of weefsel. Deze blog gaat overigens alleen in op het donorschap na je dood. Het is dan ook vaak noodzakelijk bij donorschap dat je overlijdt in een ziekenhuis. De medische middelen moeten namelijk direct voor handen zijn om het mogelijk te maken.

Het voert te ver om in deze blog alles uitgebreid te behandelen. Ik verwijs dus door naar voornoemde sites. En er zijn uiteraard ook andere bronnen die je kunt raadplegen.

Er zijn vier thema’s waar je over na kunt denken in het bepalen van je keuze. Bij al deze gebieden zijn Bijbelse overtuigingen te vinden. Ik zal ze kort behandelen.

  • Naastenliefde
  • Integriteit van je lichaam
  • De wederopstanding
  • Het stervensproces

Naastenliefde

Er zijn geen Bijbelteksten die letterlijk donorschap positief benoemen. Deze medische mogelijkheid was in die tijd van de Bijbel niet bekend. Het liefdesgebod wat vaak gebruikt wordt luidt:

“Het tweede, daaraan gelijk, is: Gij zult uw naaste liefhebben als uzelf.” (Mat. 22:39 NBG51)

Jezus spreekt ook over naastenliefde in de gelijkenis van de barmhartige Samaritaan. Joh. 15:33 spreekt over het inzetten van je leven voor je vrienden. Jezus gaf zelf zijn leven voor ons door te sterven. Allemaal Bijbelse gedachten die wijzen op de inzet van je leven voor de ander. Deze gedachte kan dus ook gelden met betrekking tot het donorschap. Je kan je lichaam dat in de aarde gezaaid wordt en tot stof vergaat, inzetten om een ander nog verlenging te geven van het leven. Als een daad van naastenliefde. Waarschijnlijk zal je een zelfde daad van naastenliefde van een ander ook ontvangen wanneer je het zelf nodig hebt.

Wat vaak vergeten wordt, is dat je bij donorschap niet alleen te maken hebt met de onbekende persoon waar je eventueel aan doneert, maar ook met je familie, vrienden en partner die hierdoor een ander rouwproces tegemoet gaan (zie verder). Het kan liefdevol zijn om voor hen een andere keuze te maken, zodat ze goed kunnen rouwen.

Vandaar dat het ook goed is om met hen te praten over je keuze en dat mee te nemen in je besluit.

Integriteit van het lichaam

Je hebt een uniek lichaam gekregen van God met een uniek DNA. Een donororgaan ontvangen, gaat vaak niet vanzelf. Er ontstaan afweermechanismes in het lichaam die met medicijnen overwonnen moeten worden. Dit laat zien dat donorschap geen natuurlijk iets is en het door ons mensen mogelijk is gemaakt.

Er zijn teksten die de kostbaarheid van ons lichaam en de eenheid van geest, ziel en lichaam onderstrepen.

“En Hij, de God des vredes, heilige u geheel en al, en geheel uw geest, ziel en lichaam moge bij de komst van onze Here Jezus Christus blijken in allen dele onberispelijk bewaard te blijven.” (1Th 5:23 NBG51)

“Of weet gij niet, dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest, die in u woont, die gij van God ontvangen hebt, en dat gij niet van uzelf zijt?” (1 Cor. 6:19 NBG51)

Dit pleit dan voor het heel houden van je eigen lichaam.

Maar we kunnen medisch nogal veel. We opereren zieke organen en nemen zelfs organen deels weg zodat het leven alsnog verlengd kan worden. We plaatsen kunstknieën, etc. Of te wel hoe integer houden we in de praktijk ons lichaam?  En schenden we daarmee de integriteit van ons lichaam of bevestigen we juist de door God gegeven vaardigheden die we ontwikkelen? En zouden we dan met een dood lichaam dat toch tot stof vergaat niet een zegen kunnen zijn voor nog levende mensen? Die hierdoor nog tijd krijgen voor bekering?

De wederopstanding

Ons leven op aarde is eindig en we zijn bestemd voor de eeuwigheid. In het begraven zaaien we het hele lichaam van die persoon in de verwachting dat hij opstaat met een verheerlijk lichaam.

“Er wordt een natuurlijk lichaam gezaaid, en een geestelijk lichaam opgewekt. Is er een natuurlijk lichaam, dan bestaat er ook een geestelijk lichaam.” (1 Cor. 15:44 NBG51)

“die ons vernederd lichaam veranderen zal, zodat het aan zijn verheerlijkt lichaam gelijkvormig wordt, naar de kracht, waarmede Hij ook alle dingen Zich kan onderwerpen.” (Flp 3:21 NBG51)

Dit brengt er sommigen toe om het lichaam zo heel mogelijk te willen begraven om zo eer te geven aan de integriteit van het lichaam.

Daar tegen in kan worden gebracht dat hoe dan ook het aardse lichaam letterlijk tot stof vergaat en dat vele lichamen door andere oorzaak (brand, folteren, natuurgeweld, oorlogsgeweld, in de zee) al verminkt het ‘graf’ in gaan. Dit zal geen beperking op leveren voor de kracht van de wederopstanding. Het verheerlijkte lichaam lijkt weliswaar op ons oude lichaam, maar is niet hetzelfde.

Het stervensproces

Wanneer iemand sterft is dat een proces. Het lichaam stopt niet direct met functioneren. Niet alles is ook direct onomkeerbaar. Wanneer b.v. het hart stopt met kloppen, kan je nog reanimeren en dan zou de persoon weer verder kunnen leven. Bij het sterven van iemand vallen dus na verloop van tijd allerlei functies uit en wordt uiteindelijk het lichaam koud. Medisch en juridisch is iemand overleden, wanneer hij hersendood is. Dit betekent dat de hersenen (incl. stam) niet meer functioneren en dus zonder hulpmiddelen hart en ademhaling zouden stoppen. In wezen heb je dan een lichaam zonder functionerend hoofd. Deze constatering is nodig om te kunnen doneren. Het lichaam is dus afhankelijk van apparatuur om te kunnen ‘leven’. Zodat vervolgens nog levende organen verwijderd kunnen worden.

Dit is voor de naasten een moeilijk iets. Immers het hart klopt nog en het lichaam is nog warm. En toch is de persoon technisch gesproken overleden. En geschikt om te doneren. Het lichaam wordt weggenomen om alsnog geopereerd te worden. Pas daarna kan men verder met rouwen.

De Bijbel spreekt over dood wanneer je geest het lichaam verlaten heeft:

“Want gelijk het lichaam zonder geest dood is, zo is ook het geloof zonder werken dood.” (Jak 2:26 NBG51)

“En Jezus riep met luider stem: Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest. En toen Hij dat gezegd had, gaf Hij de geest.” (Luc. 23:46 NBG51)

Maar wanneer is dat moment precies? Dat blijft een mysterie.

Een ander belangrijk punt is, welk geloof hebben de omstanders (partner, familie, gemeente) in het stervensproces? Jezus had geloof voor het dochtertje van Jaïrus. Haar geest keerde terug naar haar lichaam en ze leefde verder. Haar lichaam was echter op weg naar haar begrafenis!

“En haar geest keerde terug en zij stond dadelijk op en Hij beval, dat men haar te eten zou geven.” (Luc. 8:55 NBG51)

Een ander voorbeeld is Lazarus en Paulus (die gestenigd was). Verwacht jij dat de gemeente, je partner etc. geloof oefenen wanneer je in het stervensproces zit of juist niet. Hoe kijk je daar tegen aan? Is het geloof voor een wonder alleen voor het ziekteproces of ook voor het stervensproces? Hoe je daar naar kijkt, bepaalt ook mede hoe staat in je keuze voor donorschap.

Welke hoofdkeuzes heb je op donorregister.nl?

  • Donorschap volledig ja
  • Donorschap gedeeltelijk ja (orgaan en weefsel afhankelijk)
  • Donorschap nee
  • Donorschap keuze aan partner, familie of ander

Ik hoop dat ik je geholpen heb in je denkproces en je tot een goed afgewogen keuze kunt komen. Voel je vrij om contact met me te zoeken voor vragen.

Richard Wilbrink

X